หน้าแรก กิจกรรมหลักพระอาจารย์ฯ

เข้าสู่ระบบ



ดาวน์โหลดเอกสาร

เอกสารประกอบการเรียนดวงจีน

ที่สุดของตำราฮวงจุ้ย

Facebook

zuma.ranger

เชิญร่วมโหวดให้กับ tiantek.com ครับ


10 กุมภาพันธ์ 2551
View My Stats


website monitoring service website monitoring service
กิจกรรมหลักพระอาจารย์ฯ PDF พิมพ์ อีเมล

เขียนโดย เทียนเต็ก ซินแส   
วันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม 2011 เวลา 16:23 น.

ประมวลภาพ กิจกรรมหลัก ของ อาจารย์เทียนเต็ก ซินแซ

                    อาตมาในนามของเทียนเต็ก ซินแซ อาตมาเป็นพุทธสาวกผู้หนึ่งที่ได้ปฏิบัติธรรมตามคำสั่งสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และถ้ามีเวลาเหลือบ้างก็จะออกตระเวรตามสถาบันการศึกษาตั้งแต่โรงเรียนประถมศึกษาบ้าง มัธยมศึกษาบ้าง และในบางครั้งก็ในระดับอุดมศึกษาบ้าง ในหลายฯจังหวัดเพื่อขอเวลาเข้าสอนนักเรียนนักศึกษาในส่วนของพุทธศาสนาและการครองตนในฐานะพุทธมามะกะ ในส่วนตัวแล้วนั้นอาตมามีความชอบในการเก็บข้อมูลเพื่อนำมาวิเคาะห์เปรียบเทียบในยามว่างหลังปฏิบัติธรรมและกิจสงฆ์ เพื่อหาข้อมูลและแนวการสอนในโอกาสต่อฯไป ในส่วนนี้เองจึงเป็นโอกาสของอาตมาที่ได้เก็บข้อมูลของผู้คนไว้เป็นจำนวนมาก (ซึ่งในภายหลังจึงได้นำมาใช้ประโยชน์ในการวิเคาะห์และศึกษาการอ่านดวงซึ่งก่อประโยชน์อีกมากมาย)

                    ในโอกาสต่อมาอาตมาได้มีโอกาสศึกษาการอ่านดวงจีนและฮวงจุ้ยในสาขาโป้ยยี่ อย่างจริงจัง โดยได้ฝากตน เป็นศิษย์ของอาจารย์สินศักดิ์ วิศิษย์สกุล จนได้รับความรู้พื้นฐานมาระดับดี และได้ศึกษาเพิ่มเติมจากตำราโบราณที่หลายคนคิดว่าได้สูญหายไปแล้วรวมทั้งปรึกษาผู้มีประสพการณ์อีกหลายๆ ท่านจนความรู้ที่ได้มาสามารถตอบปัญหาในการอ่านดวงจีนและฮวงจุ้ยเพิ่มขึ้นอีกมากมาย ที่แต่เดิมไม่สามารถตอบปัญหาในการอ่านดวงบางประการได้

                    ในเจตนาเดิมนั้นที่อาตมาได้สร้างหนังสือสอนการอ่านดวงจีนเล่ม 1 และมาเพิ่มเติมในส่วนของฮวงจุ้ยในเล่ม 2 นั้น เพื่อใช้เป็นคู่มือในการเรียน ในการอ่านดวงจีนและฮวงจุ้ย และอาตมามุ่งหวังว่าจะเป็นส่วนช่วยอนุรักษ์ศาสตร์และศิลปแห่งการอ่านดวงจีนไว้ให้เป็นมรดกของชนรุ่นหลังสืบนานเท่านาน

ด้วยรักและจริงใจ
เทียนเต็ก ซินแซ

 

แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
แม่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังลูกยังนอนเปล
แม่เราเฝ้าโอละเห่...กล่อมลูกน้อยนอนเปล
ไม่เคยหันเหไปจนไกล

แต่เล็กจนโตโอ้...แม่ถนอม
แม่ผ่ายผอมย่อมเกิดแต่รักลูกปักดวงใจ...
เติบโตโอ้เล็กจนใหญ่
นี่แหละหนาอะไรมิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม

ครวญคิดพินิจให้ดี
ค่าน้ำนมแม่นี้จะมีอะไรเหมาะสม
โอ้ว่าแม่จ๋า...ลูกคิดถึงค่าน้ำนม
เลือดในอกผสมกลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน

ค่าน้ำนมครวญชวนให้ลูกฝัง
แต่เมื่อหลังเปรียบดั่งผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน
บวชเรียนพรากเพียรจนสิ้น
หยดหนึ่งน้ำนมกินทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย...

 

แม่...แม่...แม่...คำนี้มีความหมายมีพระคุณมากมายหลายสถาน
แม่เป็นได้หลายสิ่งหลายประการเป็นธนาคารเป็นพระพรหมเป็นร่มไทร
เป็นผู้ให้กำเนิดเกิดลูกรักเป็นผู้ให้ที่พักพิงอาศัย
เป็นผู้ให้ความการุณอุ่นกายใจเป็นผู้ให้อะไรฯไม่รามือ
  
ลูกเจ็บไข้แม่รีบให้การรักษาลูกโตมาแม่รีบส่งเรียนหนังสือ
ลูกต้องการตำราแม่หาซื้อลูกปรึกษาหารือแม่ยินดี
ลูกคนใดกระทำกรรมแก่แม่สุดเลวแท้ชั่วช้าสิ้นราศรี
ลูกด่าแม่ตีแม่ลูกกาลีลูกไม่ดีทำแม่ช้ำน้ำตาริน
  
น้ำตาแม่รินไหล...เมื่อลูกร้ายน้ำตาแม่เป็นสายเมื่อลูกหมิ่น
น้ำตาแม่หลั่งลงรดแผ่นดินเมื่อได้ยินลูกเสเพลเนรคุณ

ยามเราเหนื่อยยากตรากตรำมาพอถึงบ้านเจอหน้าแม่ก็ชื่นใจหายเหนื่อยเพราะแม่จะบอกว่ากลับมาแล้วหรือลูก...เหนื่อยไหม..ไปอาบน้ำแล้วค่อยมาทานข้าวนะลูกนะ..เท่านั้น ความเหนื่อยยากก็หายเป็นปลิดทิ้ง เห็นหน้าแม่ความทุกข์เศร้าก็หาย ยามใดมีความทุกข์มากแก้ไม่หาย เอนลงข้างกายของแม่เอาหัวหนุนตักแม่ บอกแม่จ๋าลูกกลุ้มอย่างนี้ฯ...ลูกผิดอย่างนี้ฯ...ถ้าเป็นคนอื่นก็จะด่าประณามแต่แม่จะค่อยฯเอามือลูบที่ศรีษะอย่างแผ่วเบาแล้วบอกว่า ลูกเอ๋ย...แม้นใครจะว่าเจ้าชั่วแต่แม่ว่าลูกของแม่ดีอยู่เสมอ ลูกเอ๋ย...ถึงแม้คนทั้งโลกจะประณามว่าลูกของแม่ชั่วแต่แม่ไม่ว่าลูกของแม่ชั่วหรอก เจ้าเป็นเลือด เป็นเนื้อ เป็นชีวิตและดวงใจของแม่ลูกไม่ต้องเป็นห่วงตราบใดที่แม่ยังอยู่แม่นี่แหละจะเช็ดน้ำตาให้กับเจ้า ทุกข์ใดที่เจ้ามีอยู่แม่จะช่วยเจ้าตลอดเวลาลูกรัก...

ท่านทั้งหลาย...เสียงนี้เป็นเสียงที่แม่เคยกล่าวไว้ตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่...แต่บัดนี้หากว่าแม่เสียชีวิตไปแล้วยามที่เรามีความทุกข์มากจะไปนอนที่ตักใครหนอ...จึงมีแต่ความว่าง มองดูที่เตียงของแม่เห็นแต่ที่นอนที่ว่างเปล่า เพียงมองเห็นหมอน เห็นผ้าห่ม เห็นรองเท้าเห็นไม้ค้ำยันของแม่เท่านั้น บัดนี้เราจะไม่ได้พบแม่อีกแล้ว

ยามใดเราเข้าไปในห้องทุกครั้ง มองเห็นภาพคุณแม่นอนอยู่บนเตียงและแม่ยังบอกว่าพึ่งกลับหรือลูก แต่บัดนี้คุณแม่ตายแล้วยามที่เราโผล่เข้าไปในห้องนั้นมีแต่เตียงเปล่าฯ เสียงที่ท่านเคยบอกว่ากลับแล้วหรือลูก...ไม่มี มันจึงมีแต่ความเงียบ มีแต่ความสงัด ท่านที่รักเราไม่มีแม่อีกแล้ว

เมื่อก่อนเห็นรองเท้าของแม่ก็นึกว่าแม่มีอยู่ บัดนี้รองเท้าของแม่ยังอยู่ที่เก่า แต่พอเข้าบ้านแม่จ๋า...แม่อยู่ไหน แม้ยามลูกอยู่ไกลอุตสาห์เข้าไปกราบพระ กราบรูปของแม่ที่ข้างโต๊ะบูชาแล้วพรรณากับรูปของแม่ แต่ทว่าแม่ไม่พูดกับลูกเลย... แม่อยู่ไหนนะแม่...

รักใดแน่รักแท้เท่าแม่รักผูกสมัครรักมั่นไม่หวั่นไหว
ห่วงใดเล่าเท่าห่วงดั่งดวงใจที่แม่ให้กับลูกอยู่ทุกครา
ยามลูกขื่นแม่ขมตรมหลายเท่ายามลูกเศร้าแม่โศรกวิโยคกว่า
ยามลูกหายแม่ห่วงดังดวงตายามลูกมาแม่หมดลดห่วงใย
ยามมีกิจหวังให้เจ้าเฝ้ารับใช้ยามป่วยไข้หวังให้เจ้าเฝ้ารักษา
เมื่อถึงคราวตายวายชีวาหวังให้เจ้าเฝ้าปิดตาเวลาตาย

 

ท่านทั้งหลายหากว่าท่านรักแม่จริงอย่าทอดทิ้งให้ท่านอยู่คนเดียวอย่างว้าเหว่ อย่าให้เหมือนกับลูกเศรษฐีบางคนยามเมื่อแม่ยังมีชีวิตอยู่กลับทอดทิ้งแม่ให้อยู่คนเดียวอย่างว้าเหว่เดียวดาย ครั้นพอแม่ตายลงกลับรีบนำศพของแม่ใส่ไว้ในโลงทอง นิมนต์พระมาสวด 7 วัน 7 คืนนึกหรือว่าแม่จะได้ไปสวรรค์ จัดมหรสพอย่างใหญ่โตเพื่อต้องการให้ผู้อื่นนึกว่าเขาเป็นลูกกตัญญู

แต่แล้วแม่ได้อะไรบ้าง แม่ได้น้ำแก้วเดียวที่ลูกนำไปวางไว้ที่หน้าโลงศพ ได้ผลไม้อีกสองสามลูก ข้าวอีกหนึ่งถ้วย แล้วยังมีหน้าไปเคาะที่ข้างโลง แม่จ๋า...ทานข้าวนะแม่นะ แม่จ๋าฟังพระสวดนะแม่ ทั้งที่ยามที่แม่ยังมีชีวิตอยู่แม่จะพูดกับลูกเสมอว่าลูกเหนื่อยไหม...ลูกหิวไหมลูก แม่เหลือเงินแค่นี้พอใช้ไหมลูก... จะมีลูกสักกี่คนที่เคยพูดกับแม่อย่างนี้ว่าแม่จ๋าแม่เหนื่อยไหม แม่หิวไหม...แม่ต้องการอะไรลูกจะหาให้แม่ทุกอย่าง

เจริญพร

 

ข่าวดี
หากท่านใดประสงค์ที่จะรับแผ่นซีดีบรรยายธรรมพระคุณพ่อที่ทางโรงเรียนได้บันทึกไว้ จะได้เห็นบรรยากาศขณะบรรยายได้เป็นอย่างดี มาขอรับได้ที่วัดในเวลาราชการ ฟรี ไม่มีข้อแม้ใดฯทั้งสิ้น และที่สำคัญซีดีการบรรยายของอาตมาไม่สงวนลิขสิทธิ์

เจริญพร

 

แม่คือพระพรหมคือพระผู้ประเสริฐ
ลูกขอเทิดบูชาเป็นราศี
แม่สอนสั่งฟูมฟักให้รักดี
สร้างชีวีชี้อนาคตให้งดงาม
เปรียบ“ร่มโพธิ์ใหญ่”เหนือใจลูก
ให้รู้ผิดรู้ถูกครบองค์สาม
ให้คิดดีทำดีพูดดีตาม
ให้พบความมงคลกุศลธรรม
   
อันกายาจากเกศาถึงปลายเท้า
พ่อแม่เราเฝ้าถนอมล้อมรักไว้
ป้องยุงลิ้นแม้บินผ่านไล่ให้ไกล
ท่านปวดใจแม้ลูกจ็บเพียงเล็บเดียว

 

ไม่กตัญญูต่อพ่อแม่บูชาพระไม่เกิดคุณ
ไม่เลี้ยงดูพ่อแม่คบหาใครไม่ยั่งยืน

 

อกเขาและอกเราให้เข้าใจ
เป็นสะใภ้เห็นใจแท้แม่สามี
ท่านรักลูกเฝ้าปลูกฝังจนวันนี้
สะใภ้ดีแม่สามีสิแม่ตัว
   
กตัญญู จะชูช่วยให้รวยได้
ขจัดภัยให้อายุอยู่ยงมั่น
ให้อุดมสมบูรณ์สุขถึงลูกหลาน
ยิ่งยืนนานปัญญาเฟื่องรุ่งเรืองจริง
ปลูกถั่วย่อมได้ถั่วปลูกงาย่อมได้งา
ลูกกตัญญูย่อมได้ลูกกตัญญู
การกระทำของเราจะเป็นตัวอย่างของลูกหลานสืบไป

 

แม่

“แม่” เมื่อหวังตั้งใจจะได้ลูกจิตพันผูกเทพเจ้าเฝ้าวอนขอ
คอยถามฤกษ์ ฤดู ปี ใดดีพอหวังได้ก่อเกิดลูกถูกฤกษ์ยาม
ครั้นจะดูเอิบอาบแม่ซาบซ่านสมุฏฐานครรภ์ตั้งดังสอบถาม
“แม่” แพ้ท้องครองทุกข์โรคคุกคามแต่ใจงามเพราะความรักปักลูกน้อย
“แม่” อุ้มครรภ์วันแล้วก็วันเล่ากำหนดเก้าเดือนกว่าน่าท้อถอย
พอลูกคลอดปลอดภัยสมใจคอยแม่จึงพลอยเริ่มต้นเป็นชนนี
ยามทารกตกใจร้องไห้จ้า“แม่” จะมาคอยกล่อมหอมเกศี
ให้ดื่มนมสมนาม แม่แสนดีผู้ปราณี่ปลอบขวัญให้มั่นใจ
คราวลมแรงแสงแดดแผดเผากล้าเด็กจะรู้เดียงสาก็หาไม่
“แม่” เท่านั้นหวั่นระวังไม่ห่างไกลจึงเรียกได้ไม่ลำเอียงผู้เลี้ยงดู
มือทั้งสองของแม่เฝ้าแต่อุ้มประคองคุ้มเคียงอยู่มิรู้หาย
อกของแม่แผ่เอียงลงเคียงกายให้ลูกหายจากหนาวคราวค่ำคืน
ยามนอนแม่เห่กล่อมด้วยคำหวานกล่าวประสานกล่อมเกลี้ยงสำเนียงชื่น
ยามจะกินแม่คอยป้อนสอนให้กลืนลูกสดชื่นนั้นอิ่มเอมเปราชีวี
ยามจะเล่นแม่ก็เป็นเหมือนดังเพื่อนสนุกเหมือนเพื่อนสนุกเป็นสุขขี
เมื่อยามร้องท่านก็ปลอบให้ขอบทีเมื่อยามดีท่านก็เสริมให้เพิ่มพูน
พระคุณแม่นั้นยังมีอีกมากใครขอฝากเตือนใจไว้ไม่สูญ
หมั่นดูแลตอบแทนท่านทวีคูณเกื้อกูลตราบสิ้นดับลับร่างลง
“ดูแลพ่อแม่ก่อนแก่เฒ่าดีกว่าเฝ้าทำบุญให้เมื่อวายชนม์”

 

แม่จ๋า

ตอนฉันยังเด็กเล็กนักแม่รักกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงถนอม
ความสุขทุกอย่างถึงพร้อมแม้ล้อมรั้วรักรอบใจ
เติบใหญ่แกร่งกล้าเด็ดเดี่ยวแม่เทียวป้อนรักไว้ให้
แม้ลูกแข็งแรงเพียงใดแม่ไม่ไว้ใจสังคม
พร่ำสอนลูกรักสม่ำเสมอแม่เจอมาแล้วความสุขสม
ผสานแทรกทุกข์ร้อนตรอมตรมแม่ชมชื่นใจเกินบรรยาย
อยากให้ลูกได้ตระหนักใจคนแม่ทนหมองได้แม้ใจสลาย
แต่หากลูกทุกข์ร้อนใจกายแม่ตายทั้งที่กายยังเป็น
“แม่จ๋าแม่รู้ไหมว่าแม่เป็นยิ่งกว่าที่เห็น
สำคัญยิ่งกว่าที่เป็นแม่เร้นซ่อนทุกข์ในเรือนตน”
แม่ทนเพื่อลูกได้เสมอแม่เจอแม่พบความสับสน
แม่นิ่งแม่กล้าเผชิญชนแม่ไม่จนแม้ปัญญาช่วยนำทาง
วันนี้ขอตะโกนก้องฟ้าแม่จ๋าลูกรักแม่ไม่สร่าง
รักแท้ในใจไม่เลือนรางแม่สร้างให้ลูกผูกใจรัก
พรุ่งนี้แม่ลูกระทมโศกโลกทั้งโลกจะได้ตระหนัก
แม้ดวงใจนี้ไร้ใครรักขอเพียงรักแม่นั้นตราบวันตาย

 

พระคุณแม่

เก็บมะลิใส่พานพูนทูนเหนือเศียรพร้อมธูปเทียนกราบแด่แม่ของฉัน
พระคุณแม่มากล้นพ้นอนันต์ยากจะสรรค์สิ่งใดทดแทนคุณ
ให้กษีรธาราเลือดในอกคอยป้องปกลูกน้อยให้ตักหนุน
ลูกร้องไห้มีแม่ปลอบลูกขอบคุณอกแม่อุ่นให้ลูกซบยามโศกทรวง
อันความรักของใครที่ว่าแน่ย่อมพ่ายแพ้แม่รักลูกแสนใหญ่หลวง
รักของแม่ช่างบริสุทธิ์ไม่หลอกลวงชนทั้งปวงควรรู้ค่ามารดาเรา

 

พระคุณพ่อ

เก็บดอกพุทธรักษาบูชาพ่อพระผู้ก่อกำเนิดเกิดกายฉัน
ไม่มีพ่อลูกคงไร้ซึ่งชีวันพระคุณนั้นยิ่งใหญ่หาใดปาน
พ่อให้ชีวิตผลิตผลเป็นคนดีให้ลูกมีการศึกษาเป็นพื้นฐาน
เป็นพ่อพิมพ์ที่ยิ่งใหญ่ในจักรวาลขอกราบกรานด้วยเกล้าแทบเท้าบิดร

 

น้ำตาพ่อแม่

พ่อแบกไถไปนาแต่ฟ้าสาง
ลูกคิดสร้างความชั่วให้มัวหมอง
แม่รดผักตักน้ำในลำคลอง
ลูกไปจองตั๋วหนังแต่ยังวัย
พ่อถากฟันดินนาจนฟ้าสาย
ลูกสบายอัดบุหรี่มีความฝัน
แม่กินข้าวกับเกลือเมื่อเที่ยงวัน
ลูกสุขสันต์ข้าวมันไก่ใจใหญ่พอ
มือพ่อแตกบอบช้ำปล้ำถางป่า
ลูกเที่ยวบาร์เต้นรำช้ำใจหนอ
แม่นุ่งผ้าผืนหนึ่งซึ่งมอซอ
ลูกสุดหล่อนุ่งมอร์สยอดไปเลย
พ่อตัวดำหลังคู้อยู่กลางทุ่ง
ลูกมัวยุ่งเรื่องผู้หญิงไม่นิ่งเฉย
แม่รับจ้างตามลำเค็ญไม่เว้นเลย
ลูกไม่เคยตั้งใจในการเรียน
พ่อร้องไห้เมื่อทราบข่าวเงินตราหมด
ลูกคิดคตทำให้พ่อก่อปวดเศียร
แม่ถางไร่ไถนาแทบอาเจียน
ลูกไม่เรียนกลับรีดไถไร้เงินตรา

 

วันเกิดลูก
งานวันเกิดยิ่งใหญ่ใครคนนั้นฉลองกันในกลุ่มผู้ลุ่มหลง
หลงลาภยศสรรเสริญเพลินทะนงวันเกิดส่งชีพนั้นเร่งวันตาย
อีกมุมหนึ่งซึ่งเหงาน่าเศร้าแท้หญิงแก่แก่นั่งหงอยและคอยหาย
โอ้วันนี้ในวันนั้นอันตรายแม่คลอดสายโลหิตแทบปลิดชนม์
วันเกิดลูกเกือบคล้ายวันตายแม่เจ็บท้องแท้เท่าไหร่ก็ไม่บ่น
กว่าอุ้มท้องกว่าจะคลอดรอดเป็นคนเติบโตจนบัดนี้ นี่เพราะใคร
แม่เจ็บเจียนขาดใจในวันนั้นกลับเป็นวันลูกฉลองผ่องใส
ได้ชีวิตเลือดเนื้อ....วิญญาณไปได้ทั้งความรู้การอบรม
ได้ชีวิตแล้วก็เหลิงระเริงนะ ลืมแม่จ๋าแม่จ๊ะ สนิทสนม
ลืมอ้อมอกแม่กล่อมพร้อมให้นมเจ้าลืมพรหมของชีวิต...อนิจจา
ไฉนจึงเรียนกันว่าวันเกิดวันผู้ให้กำเนิดจะถูกกว่า
คำอวยพรที่เขียนควรเปลี่ยนมาให้มารดาคุณเป็นสุขจึงถูกแท้
เลิกจัดงานวันเกิดกันเถิดนะควรที่จะคุกเข่ากราบเท้าแม่
รำลึกถึงพระคุณอบอุ่นแดอย่ามัวแต่จัดงานเบิกบานอุรา
เลิกจัดงานวันเกิดกันเถิดคะควรที่จะกลับมากราบแม่จ๋า
รำลึกถึงพระคุณอุ่นชีวาให้มารดาคุณเป็นสุข สุขนิรันดร์

 

ลูกรำพึงถึงพระคุณของคุณแม่
สำนึกแน่พระคุณท่านนั้นใหญ่หลวง
ยิ่งคิดไปใจยิ่งอ่อนสะท้อนทรวง
น้ำตาร่วงไหลคลอหล่อลูกตา
ด้วยลูกนี้มิได้คิดเป็นนิจสิน
บางทีสิ้นรักแม่ไม่แลหา
บางทีลืมหลงผู้อื่นชื่นอุรา
อนิจจาลูกนี้คิดผิดจริงจริง
โอ้ผู้ใดใครเล่าจะเท่าแม่
พระคุณแน่เหนือใครไปทุกสิ่ง
ลูกนึกเทียบเปรียบสิ่งใดไม่ได้จริง
ช่างใหญ่ยิ่งยากแสนจะแทนคุณ
ตั้งแต่ลูกอยู่ในท้องของคุณแม่
ท่านเฝ้าแต่ คอยประคบให้อบอุ่น
จะเคลื่อนไหวใจท่านผูกปลูกการุณย์
เฝ้าแต่ครุ่นคิดจะเห็น ไม่เว้นวัน
ตั้งหลายเดือนกว่าจะเคลื่อนจากท้องแม่
ลำบากแท้แม่ของลูกทุกข์มหันต์
เมื่อยามคลอดทอดชีวิตจะปลิดพลัน
แต่พอท่านเห็นหน้าลูกสุขอาลัย
ท่านรักลูกปลูกปลื้ม จนลืมเจ็บ
เหมือนใครเก็บเจ็บปลิดให้จิตใส
เห็นหน้าลูกราวกับยารักษาใจ
ยิ้มละไมมองลูกสุขสราญ
ท่านเลี้ยงลูกปลูกจิตไม่ผิดผัน
ด้วยใจผูกพันรักลูกสุดสงสาร
หลั่งน้ำนมให้แก่ลูกทุกวานวัน
ให้ลูกนั้นดื่มกินด้วยยินดี
แม่เคยหวงพวงถันเมื่อท่านสาว
แต่ถึงคราวมีลูกถูกหน้าที่
เมื่อลูกร้องต้องประสงค์ จำนงมี
ท่านยินดีให้ลูกดื่มจนลืมอาย
มือทั้งสองของแม่เฝ้าแต่อุ้ม
ประคองคุมเคียงอยู่มิรู้หาย
อกของแม่แผ่เอียงลงเคียงกาย
ให้ลูกหายหนาวยามในค่ำคืน
ตักของแม่แผ่ให้ลูกดั่งฟูกนุ่ม
ประคองคุมลูกนิทราไม่ฝ่าฝืน
ประจงจูบลูบลูกทุกวันคืน
เป็นที่ชื่นชูจิตสนิทใจ
ยามจะนอนแม่ก็วอนด้วยคำหวาน
กล่าวประสานกล่อมเสียงสำเนียงใส
ยามจะกินแม่ก็ป้อนวอนอาลัย
ให้ลูกได้อิ่มเอมเกษมทรวง
ยามจะถ่ายแม่ก็หายข้อรังเกียจ
ไม่เคยเกลียดชังตามหรือห้ามหวง
เอามือกอบหอบทิ้งสิ่งทั้งปวง
ใครจะล่วงเลยท่านนั้นไม่มี
เมื่อยามเล่นท่านก็เป็นเหมือนดังเพื่อน
สนุกเหมือนเพื่อนสนุกเป็นสุขี
เมื่อยามร้องท่านก็ปลอบให้ชอบที
เมื่อยามดีท่านก็เสริมให้เพิ่มพูน
เมื่อยามอาบโอบอุ้มเข้าคุมลูก
ล้างขี้มูกหมองหมางให้สร่างสูญ
ทาขมิ้นดินสอพองผ่องจำรูญ
แล้วเทิดทูนแถมจูบเข้าลูบคลำ
ยามเมื่อแม่มีธุระผละจากลูก
ใจท่านผูกกระสันวันยังค่ำ
พอกลับมาหาลูกเข้าลูกคลำ
แล้วพรอดพร่ำเพลินพริ้มอิ่มอุรา
ท่านตื่นก่อนนอนทีหลังระวังลูก
ใจท่านผูกเพียรระวังตั้งรักษา
ยุงจะกินลิ้นจะกัดก็พัดพา
บางเวลามิได้หลับระงับเลย
เมื่อลูกไข้ใจของท่านสั่นสะท้าน
พยาบาลลูกจริงไม่นิ่งเฉย
จะหมดเปลืองเรื่องหมอไม่ท้อเลย
ซ้ำยังเกยกกถนอมไม่ยอมไกล
เมื่อลูกป่วยใจท่านป่วยด้วยกับลูก
เฝ้าแต่ผูกใจหมองไม่ผ่องใส
เมื่อลูกหายคลายคลืนท่านชื่นใจ
ยิ้มละไมมองพักตร์ด้วยรักแรง
อีกเสื้อผ้าสารพัดจัดให้ลูก
ทั้งสร้อยผูกเพชรทองดูส่องแสง
จะไปไหนมาไหนใจระแวง
คอยตะแคงหูฟังระวังภัย
มีอาหารสิ่งใดใจท่านผูก
ขอให้ลูกกินก่อนผ่อนไว้ให้
ถึงจะอดงดบ้างช่างปะไร
ขอแต่ให้ลูกได้กินก็ยินดี
ท่านปราบปรามห้ามลูกให้ละชั่ว
เพราะท่านกลัวลูกจะหมองไม่ผ่องศรี
ท่านแนะนำทำแต่ทางในข้างดี
สอนให้มีหมดทุกอย่างทางที่ควร
จะกิจอยู่หลับนอนท่านสอนสั่ง
จะลุกนั่งเคลื่อนไหวไปจนถ้วน
จะพูดจาปราศรัยให้สมควร
ทุกกระบวนแบบที่ถูกให้ลูกมี
ถ้าลูกจำทำได้ไปทุกอย่าง
คงเป็นทางล้ำเลิศประเสริฐศรี
แต่ลูกเขลาเยาว์อยู่ไม่รู้ที
จึงเกิดมีฝ่าฝืนขืนพระคุณ
สมควรแท้ที่แม่จะลงโทษ
ที่ลูกโฉดเขลาไปใจสถุล
เมื่อลูกผิดจิตของแม่แผ่การุณย์
มิได้ขุ่นเคืองขับกลับอภัย
เมื่อลูกใหญ่วัยถ้วนควรศึกษา
ท่านก็พาลูกรักไปฝากให้
จะเสียทุนหนุนค่า วิชาไป
ท่านมีให้แล้วไม่ขัดเป็นสัจจริง
ถึงไม่มีบางทีก็กู้เขา
จะหนักเบายอมให้ลูกไปทุกสิ่ง
สู้ตรากตรำทำงานการจริงจริง
เพื่อแลกสิ่งทรัพย์ได้มาให้เรา
เมื่อลูกเสร็จการศึกษาวิชาเชี่ยว
แม่คนเดียวดีใจใครจะเท่า
เมื่อลูกหาทรัพย์ได้ใจท่านเบา
คอยแต่เฝ้าปลูกฝังหวังได้ดี
เมื่อลูกควรครองเรือนก็เตือนตัก
ให้รู้จักเลือกคู่ที่ชูศรี
แล้วจัดแจงแต่งลูกให้ถูกที
ถ้าทรัพย์มีแม่ก็มอบให้ครอบครอง
แต่ทรัพย์ใดไม่สำคัญเท่าเลือดเนื้อ
ที่สืบเชื้อมาเป็นตัวทั่วทั้งผอง
เป็นทุนเดิมเริ่มแต่งแบ่งให้ครอง
นับเป็นของมีค่าน่าคำนึง
ถ้าตราบใดกายและจิตสถิตอยู่
ก็เหมือนชูชีพแม่แผ่มาถึง
จะยืนเดินนอนนั่งตั้งรำพึง
ปานดังหนึ่งนำท่านนั้นมากรอง
ถ้าลูกดีก็เป็นศรีสง่าแม่
ถ้าลูกแย่แม่ก็แหลกแยกไม่ไหว
ทั้งเนื้อตัวทั่วนับเป็นทรัพย์ใน
แม่ได้ให้ลูกครองเป็นกองทุน
โอ้คุณแม่แผ่ทั่วในตัวลูก
แต่ลูกถูกอวิชชาพาให้วุ่น
จึงมัวเมาเขลาอยู่ไม่รู้คุณ
โปรดการุณลูกด้วยช่วยอภัย
ตั้งแต่นี้ลูกจะมีสติมั่น
ทุกคืนวันลูกจะคิดเอาจิตใส่
บูชาแม่แต่สนิทไว้ชิดใจ
จวบประลัยชีพหนอไม่ขอลืม
เวลานี้ลูกมีแต่น้ำตา
เวทนาตัวที่สุดอย่างดูดดื่ม
เป็นพยานการที่ถูกลูกนี้ลืม
ขอได้ยืมหย่อนโทษโปรดลูกเทอญฯ

แก้ไขล่าสุด ใน วันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม 2011 เวลา 16:52 น.
 
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
P&T Hosting Co., Ltd. :: บริการ | จดโดเมนเนม | เว็บโฮสติ้ง | VPS | Co-location |
ลิขสิทธิ์ © 2021 :: www.Tiantek.com ::. สงวนไว้ซึ่งสิทธิทั้งหมด.
Joomla! เป็นซอฟท์แวร์เสรีภายใต้ลิขสิทธิ์ GNU/GPL License.
เว็บนี้ขับเคลื่อนด้วย จูมล่าลายไทย
 

เลือกภาษา

ผู้ที่อยู่ในเว็บ

เรามี 104 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

สถิติ


Warning: Creating default object from empty value in /home/zumarang/domains/tiantek.com/public_html/main/modules/mod_stats/helper.php on line 77

Warning: Creating default object from empty value in /home/zumarang/domains/tiantek.com/public_html/main/modules/mod_stats/helper.php on line 83

Warning: Creating default object from empty value in /home/zumarang/domains/tiantek.com/public_html/main/modules/mod_stats/helper.php on line 89

Warning: Creating default object from empty value in /home/zumarang/domains/tiantek.com/public_html/main/modules/mod_stats/helper.php on line 106
สมาชิก : 455
Content : 115
เว็บลิงก์ : 12
จำนวนครั้งเปิดดูบทความ : 2273865

เว็บลิ้งค์


  • HengHengHeng.com
  • TiantekPro.com
  • Tiantek-FengShui.com
  • Horawej.com
  • บริษัท สยามอินเตอร์มัลติมีเดีย จำกัด (มหาชน)
  • โหรามหาเวทย์
  • โหราศาสตร์พ็อคเก็ตบล็อกซ์
  • Wattakian.com
  • SangSomBoon.com
  • อ๊อด มหาเฮง
  • สโมสรถ่ายภาพธรรมศาสตร์
  • ElectanShop
  • ThaiYuh.com
  • พีพี สปาร์เก๊ตตี้
  • หจก. เอฟ วาย ไอ คอมมูนิเคชั่น
  • LeeTaiFuGroup.com

  • โหราศาสตร์พ็อคเก็ตบล็อกซ์